Γράφει η Καλλιόπη Γραμμένου
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Εκπαιδευτικών στις 5 Οκτωβρίου, αναρωτήθηκα πόσες Παγκόσμιες Ημέρες υπάρχουν και τι οφέλη έχουμε απ’ αυτές. Γιορτάζουμε και «πανηγυρίζουμε» για ποιο σκοπό; Διαμαρτυρίες, εκδηλώσεις, συζητήσεις, συνέδρια…
Δε θα σταθώ στο τι έγινε ή στο τι γίνετε αυτές τις μέρες, αλλά στο τι πρέπει να γίνει άμεσα για την παιδεία στην Ελλάδα, που δυστυχώς βαδίζει στο άγνωστο με βάρκα την ημιμάθεια και την τεμπελιά.
Η ημέρα αυτή λοιπόν, καθιερώθηκε από την UNESCO το 1994, για να τιμήσει το έργο των ανθρώπων που αφιερώνουν τη ζωή τους στη μάθηση, τη γνώση και την έμπνευση των επόμενων γενεών.
Σήμερα έχουμε ξεχάσει τη λέξη «Δάσκαλο» -«εκπαιδευτικό»… εκείνον τον άνθρωπο το φωτισμένο, τον άνθρωπο που μας πήρε από τα πρώτα βήματα της ζωής μας και μας κράτησε από το χέρι, οδηγώντας μας στο χώρο των γνώσεων και της διδασκαλίας. Δηλαδή στο χώρο του υγιή «διαλόγου», που σημαίνει μαθαίνω να μιλώ, αλλά και να ακούω.
Θυμόμαστε ίσως ένα διάλογο που μετατράπηκε σε παράλληλους μονολόγους, χωρίς τα στοιχεία της ικανότητας της ακρόασης, της τεκμηρίωσης, της πρότασης και της απάντησης, της γνώμης, της άποψης.
Τα χρόνια πέρασαν, οι καιροί άλλαξαν. Η παγκοσμιοποίηση εισχώρησε και στο χώρο της παιδείας. Το περιεχόμενο και αποστολή του εκπαιδευτικού και του σχολείου, μπαίνουν σε νέες βάσεις και ρυθμούς.
Στο μαθησιακό περιβάλλον η τεχνολογία είναι ένας επικίνδυνος, αλλά και χρήσιμος «εισβολέας». Ο εκπαιδευτικός καλείται να βοηθήσει το μαθητή να κάνει τον «εισβολέα» χρήσιμο, χωρίς να χαθεί η μοναδικότητα του «διαλόγου». Χωρίς όμως να έχει τον απαραίτητο εξοπλισμό για να μπορέσει να εργαστεί στα νέα δεδομένα, προς όφελος των παιδιών μας, πάντα.
Ο εκπαιδευτικός καλείτε να συμβάλει με τα παραδείγματά του και τις γνώσεις του στο «διάλογο», ώστε να διαμορφώσει πολίτες που θα αντιμετωπίσουν την κοινωνία, τις γνώσεις και τους θεσμούς, κρίνοντάς τους και όχι «καταπίνοντας» τους… Κάπου εκεί δεν οδηγούμαστε;
Πόσο όμως αυτοί οι μαθητές – αυριανοί πολίτες είναι έτοιμοι να τους ακούσουν, να τους σεβαστούν, να τους εμπιστευτούν… Το παιχνίδι χάθηκε στα πέναλτι, που λένε!
Διαβάστε τη συνέχεια ΕΔΩ
