Κουβέντα στην «αυλή» με την ηθοποιό Μαρία Βορδάκη με αφορμή τη συμμετοχή της στη μικρού μήκους ταινίας «Κυριαρχία – Όταν η σιωπή διατάζει» του Στυλιανού Καζιτόρη.
Τι ήταν αυτό που σας ώθησε ν’ ασχοληθείτε με την υποκριτική;
Είχα παίξει στο γυμνάσιο σε μια παράσταση της Θεατρικής ομάδας του σχολείου και τότε κατάλαβα πως αυτό είναι το επάγγελμα που θέλω να ακολουθήσω και στο μέλλον.
Τι σας έκανε να συμμετέχετε στη μικρού μήκους ταινία του Στυλιανού Καζιτόρη, «Κυριαρχία – Όταν η σιωπή διατάζει»;
Αγαπώ το επάγγελμά μου και μου ήταν ευχάριστο να βοηθήσω τον Στέλιο να πετύχει τους δικούς του στόχους.
Ποιος είναι ο ρόλος σας σ’ αυτή;
Υποδύομαι την Λάκυ.
Ποιο στοιχείο κατά τη γνώμη σας είναι εκείνο που θα κεντρίσει το ενδιαφέρον του θεατή;
Το γεγονός ότι ο Στέλιος θέλησε και πέτυχε να «φέρει» τους δύο χαρακτήρες του έργου στο σήμερα.
Ποιο μήνυμα θα «στέλνατε» σ’ έναν υποψήφιο θεατή της ταινίας;
Η Κυριαρχία είναι μια ταινία που σε καλεί να δεις πίσω από την επιφάνεια. Μέσα από συμβολισμούς, ένταση και σιωπές, σε φέρνει αντιμέτωπο με ερωτήματα για την ελευθερία, τη βία και τη θέση του ανθρώπου μέσα σε ένα σύστημα εξουσίας.
Τι σημαίνει η λέξη «κινηματογράφος» για εσάς;
Η λέξη «κινηματογράφος» για μένα σημαίνει πολλά περισσότερα από μια απλή μορφή ψυχαγωγίας. Είναι ένας τρόπος αφήγησης, ένα παράθυρο σε άλλους κόσμους, ένας καθρέφτης της κοινωνίας και πολλές φορές, ένα μέσο προσωπικής ή συλλογικής έκφρασης.
Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;
Όνειρο μου είναι να δημιουργήσουμε με τους συμφοιτητές μου την δική μας θεατρική ομάδα.
Για τον ΑΥΛΟΓΥΡΟ και τον Παύλο Ανδριά
