Με αφορμή την κυκλοφορία της νέας ταινίας φαντασίας «Δεσμοί Σκιών» σε σκηνοθεσία, σενάριο και μοντάζ του Στέλιου Καζιτόρη, φιλοξενούμε σήμερα τον χαρισματικό δημιουργό, ώστε να κάνουμε μαζί του μια κουβέντα «εφ’ όλης της ύλης»…
Τι σας ώθησε να δημιουργήσετε αυτή την ταινία και γιατί επιλέξατε αυτόν τον τίτλο;
Η κινητήριος δύναμη ήταν η βαθιά μου αγάπη για τις ιστορίες μυθοπλασίας και το fantasy genre, με μεγάλες επιρροές από κόσμους όπως του «Harry Potter» και των «Χρονικών της Νάρνια». Ο τίτλος «Δεσμοί Σκιών» αντικατοπτρίζει το μυστήριο και τους αόρατους δεσμούς που συνδέουν το παρελθόν με το παρόν, αλλά και το φως με το σκοτάδι που κρύβει κάθε ήρωας.
Δώστε μας μερικά στοιχεία για την ταινία και μιλήστε μας για το προφίλ των πρωταγωνιστών.
Η ιστορία ακολουθεί την Περσεφόνη, μια 26χρονη μάγισσα που κρατά στα χέρια της ένα επικίνδυνο κειμήλιο: ένα ημερολόγιο που φυλακίζει τις ψυχές των γονιών της, αλλά και του μοχθηρού Μόρβαρκ. Καταδιωκόμενη από τους «Καταδιώκτες», η Περσεφόνη πρέπει να προστατέψει το βιβλίο, καθώς η καταστροφή του σημαίνει την επιστροφή του απόλυτου κακού. Με την καθοδήγηση του Μέντορα Αργυρίου, βρίσκει το σθένος να πολεμήσει, ερχόμενη αντιμέτωπη με μια συγκλονιστική αποκάλυψη για την καταγωγή της.
Ποιο στοιχείο κατά τη γνώμη σας είναι εκείνο που θα κεντρίσει το ενδιαφέρον του θεατή;
Πιστεύω πως είναι ο συνδυασμός της δράσης με το πέπλο μυστηρίου που καλύπτει τη μαγεία. Η ιστορία θέτει συνεχή ερωτήματα και καλεί το κοινό να γίνει «συνένοχος» στην ανακάλυψη της αλήθειας μαζί με την πρωταγωνίστρια.
Ποιο μήνυμα θα «στέλνατε» σ’ έναν υποψήφιο θεατή της ταινίας;
Το βασικό μήνυμα είναι πως, είτε έχεις την οικογένειά σου δίπλα σου είτε όχι, πάντα θα βρεθεί ένας «άνθρωπος-κλειδί» στη ζωή σου που θα σου δείξει τον δρόμο προς την ευτυχία και την εσωτερική ολοκλήρωση. Κανείς δεν είναι πραγματικά μόνος στη μάχη του.
Τι σημαίνει η λέξη «κινηματογράφος» για εσάς;
Κινηματογράφος για μένα είναι η απόλυτη έκφραση, αλλά και μια συνεχής διαδικασία επιλογών. Είναι ένα «ξεκαθάρισμα», όπως ακριβώς και στη ζωή: επιλέγεις τι θα κρατήσεις και τι θα αφήσεις πίσω σου για να προχωρήσεις σε κάτι καλύτερο. Το ίδιο ισχύει και με τους ανθρώπους· κρατάς δίπλα σου εκείνους που σε κάνουν να νιώθεις ασφαλής και «ταιριάζεις», αφήνοντας στο παρελθόν ό,τι δεν σε εξελίσσει.
Σκηνοθεσία, σενάριο, μοντάζ… με τη δική σας υπογραφή. Πως λειτουργεί αυτή η «συλλεκτική» δομή στον ψυχισμό σας και κατ’ επέκταση των ηρώων της ταινίας;
Αυτά τα στάδια λειτουργούν συμπληρωματικά και συνδετικά. Όλα ξεκινούν από το σενάριο, όπου οι ήρωες γεννιούνται με ερωτήματα και αναζητούν λύσεις - μια διαδικασία που πρέπει να είναι συμβατή και με το οικονομικό πλαίσιο της παραγωγής. Ακολουθεί το γύρισμα, η στιγμή της δράσης όπου διαχειρίζεσαι το απρόβλεπτο, και τέλος το μοντάζ, όπου η σύνθεση όλων των παραπάνω μετατρέπει το όραμα σε τελικό προϊόν. Ψυχικά, οι ήρωες ταυτίζονται με τα πάθη της κοινωνίας μας. Είναι καθημερινοί άνθρωποι στους οποίους ο θεατής μπορεί να αναγνωρίσει τον εαυτό του. Στην περίπτωση της Περσεφόνης, βλέπουμε μια κοπέλα που, έχοντας χάσει τους γονείς της, αναζητά στήριγμα στον δάσκαλό της. Ουσιαστικά, όταν η βιολογική οικογένεια απουσιάζει, ο άνθρωπος έχει την ανάγκη να την αντικαταστήσει με μια άλλη, «επιλεγμένη» οικογένεια για να νιώσει προστατευμένος απέναντι στις απειλές.
Παύλος Ανδριάς, aylogyros news
