Κουβέντα στην «αυλή» με τη συγγραφέα Ειρήνη Μαλάμου, με αφορμή την έκδοση του βιβλίου της «Ανάμεσα σε δυο Θεούς», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μίνωας.
Τι σας έχει λείψει από τα παιδικά σας χρόνια;
Η αθωότητα. Αυτό το υπέροχο συναίσθημα που σου χαρίζεται όταν η ζωή είναι ακόμα ένας ολόλευκος χάρτης που τίποτα δεν έχει προλάβει να τον λερώσει.
Θυμάστε αν υπήρξε στη σκέψη σας ως παιδί, η ιδέα ν’ ασχοληθείτε με τη συγγραφή;
Η ενασχόληση με τη συγγραφή δεν ήρθε σαν ιδέα. Ήταν μια εσωτερική ανάγκη, απ’ αυτές που όταν σε γραπώσουν δεν μπορείς να τους ξεφύγεις. Σαν παιδί όμως, ήρθα σε επαφή με την λογοτεχνία. Και τότε που δεν υπήρχε ολοήμερη τηλεόραση ή κινητά για να γεμίζουν τις ελεύθερες ώρες, θυμάμαι να κρατάω πάντοτε ένα βιβλίο.
Η αισιοδοξία, υπάρχει στο λεξικό της ζωής σας;
Χωρίς αισιοδοξία η ζωή παύει να είναι όμορφη κι εγώ θέλω να είναι όμορφη. Άλλωστε ακόμα και τα άσχημα της ζωής μεταστρέφονται, ανάλογα με την γωνία από την οποία τα κοιτάς.
Τι περιλαμβάνει η καθημερινότητά σας;
Όλα όσα περιλαμβάνει η ζωή μιας γυναίκας που είναι μητέρα, σύζυγος, κόρη, αδερφή, φίλη… Αφιερώνω μεγάλο μέρος της μέρας στη φροντίδα της οικογένειά μου, αλλά και στην επαφή με τους φίλους μου. Η φιλία κατέχει ένα ξεχωριστό και ιερό κομμάτι στην καρδιά μου.
Σε ποιο στάδιο πιστεύετε ότι βρίσκεται η σχέση του Έλληνας με το βιβλίο;
Αναμφίβολα, η σχέση του Έλληνα με το βιβλίο βρίσκεται σε πτωτική πορεία. Ζούμε στην εποχή της εικόνας και της ταχύτητας, που σημαίνει πως αφιερώνουμε τον ελεύθερο μας χρόνο στο κινητό με τις γρήγορες εναλλαγές εικόνων ή στην τηλεόραση όπου έχεις τη δυνατότητα να δεις ένα ολόκληρο βιβλίο σε μια δίωρη ταινία. Δεν είναι όμως πως το ίδιο. Διαβάζοντας ένα βιβλίο γίνεσαι εσύ ο σκηνοθέτης. Δημιουργείς εικόνες, βάζεις χρώματα και μουσικές και τοποθετείς μέσα σου την ιστορία με τον δικό σου τρόπο. Κι αν παίρνει περισσότερο χρόνο, αξίζει τον κόπο.
Τι στάθηκε αφορμή για να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Υπήρχε μέσα μου ένα βαθύ μυστήριο, μια σειρά αναπάντητων ερωτημάτων σχετικά με τον θεσσαλικό κάμπο που ζούσε κι ανέπνεε στη σκιά του σουλτάνου, ενώ η Παλιά Ελλάδα είχε ήδη απελευθερωθεί. Ήθελα λοιπόν να ρίξω φως σ’ αυτόν τον μισό αιώνα παραμονής «ανάμεσα»… σε δυο πατρίδες, δύο κόσμους, δυο Θεούς. Την τελευταία εποχή δηλαδή συμβίωσης της ρωμιοσύνης με την τουρκιά, όχι υπό το πρίσμα του εθνικισμού, αλλά με τα βιώματα και τα συναισθήματα απ’ ευθείας από τους ήρωες.
Ο κάθε ήρωας των βιβλίων σας, «προδίδει» μικρά ή μεγάλα μυστικά του εαυτού σας;
Συχνά ο συγγραφέας αφήνει το στίγμα του μέσα στη γραφή του. Αποκαλύπτει ένα κομμάτι του χαρακτήρα του, της ψυχής του αν θέλετε. Σε όλους τους ήρωες υπάρχει ένα στοιχείο με το οποίο θα συμπορευόμουν, εκείνη όμως που με προδίδει περισσότερο είναι η ηρωίδα στην οποία επέλεξα να δώσω το όνομά μου.
Είναι εύκολο να μας εκθέσετε τα συναισθήματα που νιώσατε τελειώνοντας αυτό σας το έργο;
Η συγγραφή του «Ανάμεσα σε δυο Θεούς» ήταν μια μοναχική πορεία που χρειάστηκε τρία χρόνια για να ολοκληρωθεί. Βάζοντας την τελευταία τελεία υπήρχε ο γλυκός πόνος του αποχωρισμού και συνάμα η χαρά της λύτρωσης, γιατί ήταν η στιγμή που άφησα τους ήρωες να πάρουν φωνή στον κόσμο.
Τι θα λέγατε σ’ έναν αναγνώστη ώστε να τον προτρέψετε να διαβάσει το βιβλίο σας;
Προτού ο αναγνώστης βυθιστεί στη σάρκα ενός βιβλίου, έρχεται σε επαφή με το δέρμα του, το εξώφυλλο δηλαδή που συχνά τον προϊδεάζει για αυτό που πρόκειται να διαβάσει. Στο «Ανάμεσα σε δυο Θεούς» υπάρχει ένα κονάκι, ένα σκηνικό δηλαδή που ωστόσο δεν είναι αποκύημα φαντασίας. Πρόκειται για ένα υπαρκτό κτίσμα, ερειπωμένο πια, αλλά υπαρκτό. Είναι η ίδια η ανασαιμιά του έργου, ένας σιωπηλός πρωταγωνιστής φορτισμένος με την μνήμη και τις σκιές του παρελθόντος. Τα αιώνια τείχη του αναπνέουν μαζί με τους ανθρώπους, γνωρίζουν τα μυστικά τους και κρατάνε φυλακισμένες τις αφανέρωτες αλήθειες. Η πραγματικότητα υπάρχει σε αυτό που φαίνεται στο δέρμα του βιβλίου. Η αλήθεια όμως βρίσκεται στην σάρκα του.
Θα θέλατε να μας μιλήσετε για τα επόμενα σχέδια σας;
Έχω βάλει τα θεμέλια για κάτι νέο που θα προσεγγίζει μια εντελώς διαφορετική εποχή, σκληρή, σκοτεινή κι ανέγγιχτη. Δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα πότε θα είναι έτοιμο. Όταν κάνεις χειραψία με το παρελθόν, ο πρωταρχικός στόχος είναι η λεπτομερής μελέτη.
Παύλος Ανδριάς για τον aylogyros news
